Emile Cantor werd in september 1955 in Apeldoorn geboren. Eerste vioollessen met 4 jaren. Zijn eerste leraren waren o.a. Qui van Woerdekom, Henk Knol en Jaap Schröder. Al vroeg zet hij altsnaren op zijn viool en vanaf zijn 14e jaar speelt hij alleen nog altviool, het instrument, dat hem het meest vanwege de menselijke klank, al als kleine jongen, heeft aangetrokken.
Vanaf 1974 tot en met 1976 studeert hij bij Yehudi Menuhin, Johannes Eskaer en Alberto Lysy. Daarna is Serge Collot zijn mentor en leraar en in 1978 haalt hij zijn premier prix "premier nommé" aan het conservatorium van Parijs. Na aanvankelijke successen als solist besluit hij toch in een orkest te werken; eerst het Nederlands kamerorkest als aanvoerder, dan het philharmonisch orkest van Kopenhagen als soloaltist, daarna dezelfde positie in het orchestre national du capitole de Toulouse tot 1986. Sinds 1986 woont hij in Duitsland, waar hij in 1987 met Charles-André Linale,Emilian Piedicuta en Laurentiu Sbarcea het Orpheus kwartet heeft opgericht (eerste prijzen in Rome, München en Osaka en talloze prijzen voor cd's). In het gebied der hedendaagse muziek heeft hij door talloze eerste uitvoeringen zowel in de kamermuziek al ook als solist met orkest en in recitals zich een naam ver buiten Europa's grenzen opgebouwd. Als professor geeft hij aan de Folkwang Hochschule in Essen les. Ieder jaar geeft hij kursussen in België, Zweden, Zwitserland en Spanje, speelt hij tesamen met zijn pianist Philippe Terseleer vele recitals o.a. in de serie "Correspondences", waar de nadruk wordt gelegd op de verbindingen tussen de verschillende kultuursoorten zoals de beeldende kunst, de poézie en de architektuur en de muziek en sinds 1996 heeft hij met Godelieve Schrama en Marieke Schneemann een trio dat in Nederland en in Scandinavien regelmatig concerten geeft. Zijn discographie omvat werken van André Souris, Henri Dutilleux zowel als het normale kwartet repertoire. (Website Orpheus kwartet: www.orpheusquartet.com)
Emile Cantor speelt op een prachtige Italiaanse altviool van Giovanni Tononi uit Bologna 1695.
