Misha Fomin (1969, Nalchik, Rusland) heeft vanaf zijn 8e jaar met uitmuntend resultaat diverse muzikale opleidingen doorlopen. In Moskou studeerde hij Cum Laude af aan de befaamde Muziekacademie Gnessin's, bij Lina Bulatova (Лина Борисовна Булатова) en was gedurende twee jaar haar assistent. Er volgden diverse masterclasses en postgraduate opleidingen in Europa, waaronder in Duitsland aan de Franz Liszt Hochschule für Musik in Weimar bij onder andere Gerlinde Otto en in Amsterdam aan het Sweelinck Conservatorium bij Jan Wijn.
Misha Fomin is als geen ander in staat een veelheid aan muzikale ervaringen bij de luisteraar te creëren, door geen technische of muzikale beperking gehinderd. Jan Wijn zei in 1997 over zijn toenmalige student:
"M. Fomin is een excellente pianist met een bijzonder goede techniek en fijn muzikaal gehoor. Door zijn virtuositeit kan hij de moeilijkste stukken van het pianorepertoire aan. Zijn muzikaliteit komt tot uitdrukking in een perfecte frasering en timing, goede smaak en gevoel voor stijl en structuur. Fomin is een jonge, talentvolle musicus."
Misha Fomin won prijzen op gerenommeerde pianoconcoursen. Marcello Abbado, jurylid van de Pozzoli Competitie 1997 in Seregno, Italië zei over zijn uitvoering van Rigoletto, Paraphrase de concert van Liszt :‘Michail Fomin is een interessant en intelligent musicus. De parahrase Rigoletto heeft hij fantastisch laten horen!’
Fomin is inmiddels een veelgevraagd pianist in binnen- en buitenland en was in talloze radio- en tv- opnames te beluisteren.
EINDHOVENS DAGBLAD, 10 januari 2005
Misha Fomin fijnzinnig en integer pianist
........................................
Door Cornélie Hoendervanger.
De belangstelling voor de concertserie van het Geldropse Strabrecht Theater lijkt nog altijd met een 'crescendo' op te lopen. Ook gistermiddag bestormden drommen toehoorders de zaaltjes om een mooie plaats te bemachtigen voor het recital van de Russische pianist Misha Fomin. Deze kunstenaar (1969) studeerde na zijn conservatorium in Moskou op verschillende plaatsen in Europa, ook bij Jan Wijn aan het Amsterdamse Sweelinck. Hij heeft met zijn romantische programma een diepe indruk gemaakt. Hij stelde zijn techniek volledig in dienst van de muze en benaderde alle composities op een zeer rechtstreekse en natuurlijke wijze. Integriteit stond zo bovenaan in zijn vaandel, dat men soms een tikje meer joyeus raffinement zou kunnen wensen. Heel knap bond Fomin de strijd aan met het moeilijke akoestische milieu en de stroeve Schimmel-vleugel, die een flinke dynamische uithaal amper kan verwerken. Jammer dat het Strabrecht Theater voor zo'n virtuoos niet een fraai instrument gehuurd had. Wellicht een suggestie voor een volgend pianorecital? Fomin liet zich echter niet uit het muzikale veld slaan en kroop gelukkig ook niet in zijn schulp. Hij deed wat hij kon, soms onwelluidende of schelle toongeving voor lief nemend. Hoogtepunt van de middag betekende de prachtige en expressieve voordracht van de Intermezzi opus 117 van Brahms. Een afgewogen dynamische opbouw en bovendien een "Schrei aus tiefstem Herzen". De componist studeerde zelf zijn Paganini-etudes opus 35 als 'warming-up' in de ochtend-uren Dit getuigt van de fantastische techniek van Brahms.... en van de vertolker, omdat deze virtuoze werkjes de allerhoogste eisen stellen. Ondanks de beperkingen van het instrument speelde Fomin de twee bundels etudes met een briljante zwier en kleurrijk. Bewonderenswaardig. De andere kleine stukken van Brahms (uit opus 76) en Schumann (uit opus 4) klonken warm en eerlijk-romantisch.
Het minst kwam het openingsstuk tot z'n recht, Schuberts vroege Sonate in a opus 164, door z'n simpele puurheid en zangerigheid moeilijk te verwezenlijken. Fomin moest hier duidelijk nog even wennen aan de omstandigheden, die hij later zo goed bleek te beheersen. Deze bijzondere meesterpianist, die in ons land woont en al goed Nederlands sprak, zal zeker op andere (grotere) podia furore gaan maken.
Pianorecial Misha Fomin, Strabrecht Theater-serie,
gehoord in Geldrop, Kasteel, zondagmiddag 9 januari.
DE GELDERLANDER, 20 december 2004
Werken van Grieg boeiend uitgevoerd
.....................
Paul Vergeest
Een kleine paniek maakte zich zaterdag meester over het orkest van Flos Campi. De pianiste die zondag het concert van Grieg zou spelen, Afke Wiersma, was plotseling ziek geworden. Gelukkig kon net op tijd Misha Fomin gecontracteerd worden. Op het ogenblik is hij druk bezig met een tournee waarop ook dit concert word gespeeld. Misha Fomin studeerde in Amsterdam bij Jan Wijn, dus dat zit wel goed. Dit betekent dat hij een gezonde manier van muziek maken heeft, en ook beschikt over een afgewogen techniek.
Inderdaad was zijn optreden zondagmiddag bij het orkest van Flos Campi heel gedegen. En niet doordrenkt met vals sentiment. Het Pianoconcert van Grieg werd, waar nodig, met een frisse virtuositeit aangepakt. Het langzame deel profiteerde van zijn mooi en delicaat toucher, dat zelfs het kleine vleugeltje van Maldensteijn als een volwassen instrument deed klinken. We moeten deze Misha Fomin goed in de gaten blijven houden..........
TROUW, 18 februari 2003.
Wisselend pianospel van Fomin en Sokolov
...............................
Christo Lelie
Het Concertgebouw Amsterdam, Kleine zaal
Grigory Sokolov en Misha Fomin zijn Russische concertpianisten van twee verschillende generaties. Sokolov is een door de wol geverfde, alom bejubelde meesterpianist van middelbare leeftijd. De 33-jarige Fomin probeert zoals momenteel velen van zijn getalenteerde landgenoten in Nederland een carrière op te bouwen. Beide Russen waren zondag in een recital in het Concertgebouw te beluisteren, Fomin 's middags in de Kleine Zaal, Sokolov 's avond in de Grote Zaal.
Hoewel beiden uit dezelfde traditie stammen, was er behalve de technisch degelijke aanpak niet zoveel overeenkomst in hun musiceren. Merkwaardig genoeg was het spel van de jongste in zekere zin het meest ouderwets 'Russisch', wat tot uitdrukking kwam in een zeer krachtige monumentale aanpak, het sterk benadrukken van de melodie met de
rechterhand, en een rijk pedaalgebruik. Monumentaliteit was ook bij Sokolov een gegeven maar tegelijk werd zijn spel gekenmerkt door een zeldzame helderheid en waar nodig onnavolgbare rankheid.
Misha Fomin presenteerde zich voor de tweede keer dit seizoen in het Concertgebouw met een technisch uitzonderlijk zwaar programma. De 24 Etudes opus 10 en opus 25 van Frederique Chopin vormden daarin de hoofdmoot, naast enkele werken van Brahms en Liszt. De Chopin etudes behoren tot de moeilijkste stukken uit het pianorepertoire en zijn verplichte kost voor gevorderde conservatoriumstudenten. Deze oefeningen in virtuositeit zijn tevens geraffineerde voordrachtstukken, en daarin ligt een belangrijk deel van hun moeilijkheid besloten. Slechts een enkele virtuoos durft het daarom aan de etudes integraal in de concertzaal uit te voeren. Jaren geleden deed de jong gestorven Yuri Egorov dat met veel succes in Amsterdam. In technisch opzicht deed Fomins uitvoering absoluut niet onder voor die van Egorov. Gelukkig bleef zijn uitvoering niet in techniek steken. Etude opus 10 nr. 4 speelde hij zo overweldigend, dat het publiek hem een open doekje gaf. Vooral ook de lyrische etude opus 25 nr. 7 en het spektakel van de laatste twee etudes maakten grote indruk. Met alle respect voor deze prestatie moet worden gesignaleerd dat Fomins spel nog wat eenzijdig was en zou kunnen winnen aan finesse, lichtheid en adem. Dat hij die mogelijkheden in huis heeft demonstreerde hij in zijn tweede toegift, Liszts etude 'la Campanella', het hoogtepunt van dit recital.........................
