Menno van Delft (Amsterdam, 1963) studeerde clavecimbel, orgel en muziekwetenschappen aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam, het Koninklijk Conservatorium te Den Haag en de Rijksuniversiteit Utrecht. Zijn professoren waren Gustav Leonhardt, Bob van Asperen, Piet Kee, Jacques van Oortmerssen en Willem Elders. Tijdens zijn studie zong hij Gregoriaans in de Schola Cantorum Amsterdam onder de vormende leiding van Wim van Gerven.
In 1988 was Menno van Delft finalist op het C.Ph.E. Bach - Concours in Hamburg en won aldaar de clavichordprijs. Een jaar later maakte hij zijn debuut op het Holland Festival Oude Muziek te Utrecht. Hij gaf concerten en masterclasses in heel Europa en de Verenigde Staten, maakte talrijke opnamen voor radio en televisie en was te gast op diverse Bachfeste van de Neue Bachgesellschaft.
Als continuospeler en solist concerteert hij met het Schönbrunn Ensemble, Marion Verbruggen, Jaap ter Linden, Pieter Wispelwey, Bart Schneemann, Lucia Swarts en Jacques Zoon en met de Nederlandse Opera, Al Ayre Español, Combattimento Consort, Nederlands Blazersensemble, Cantus Cölln, Koninklijk Concertgebouworkest, Nederlands Kamerkoor, Nederlandse Bachvereniging en nam op voor de labels Globe, Harmonia Mundi, Chandos, Channel Classics, Capriccio, EMI en Decca.
Menno van Delft maakte diverse opnamen met werken van J.S. Bachs: de zes vioolsonates (met Johannes Leertouwer), het Musikalisches Opfer (met het Schönbrunn Ensemble - Marten Root, Johannes Leertouwer en Viola de Hoog), de Kunst der Fuge en de klaviertoccata’s. Ook werkte hij mee aan een integrale opname van de klavierwerken van Jan Pieterszoon Sweelinck, ondermeer onderscheiden met een Edison 2003 en de Deutsche Schallplatten Kritik Preis. In 2004 verscheen bij het label Teknon de eerste van een reeks clavichordopnamen op belangrijke historische instrumenten: Sonates en Variaties van Johann Gottfried Müthel op het Hass-clavichord (1763) uit de Russell-Collection in Edinburgh.
In 1992 richtte Menno van Delft Das Zimmermannsche Caffee op, een ensemble dat zich specialiseert in orkestrale en kamermuzikale werken uit de rococo. Met zijn vocale ensemble Jan van Ruusbroec voert Menno van Delft renaissancemuziek uit van componisten als William Byrd, Jan Pieterszoon Sweelinck en Peter Philips. Sinds de oprichting in 2001 is Menno van Delft continuospeler en solist van de "New Dutch Academy".
Menno van Delft geeft lezingen en publiceert over onder-werpen als het vroege klavierrepertoire, uitvoeringspraktijk, klaviertechniek en stemmen & stemmingen.
Met Siebe Henstra vormt hij het clavichord-duo De Prallende Doppelschlag en met Stefano Demicheli (Turijn) het clavecimbel-duo La Bassa Fiamenga. Sinds 1995 doceert Menno van Delft clavecimbel, clavichord, basso continuo en ensemble spel aan het Conservatorium van Amsterdam.
Pianowereld, jan./febr. 2005
...een interpretatie van formaat... Menno van Delft levert prachtig werk af, dat recht doet aan de grillige subtiliteit van deze muziek. Het rococo wordt hier fijnzinnig en trefzeker uit een historisch instrument tevoorschijn gehaald.
(Hans de Groot)
De Telegraaf, 12 dec. 2004
Van Delft speelt de even grillige als galante werken van Müthel als een echte verteller, met een plezierige terloopsheid.
(Thiemo Wind)
De Volkskrant, 25 nov. 2004
...even uitbundig als genuanceerd spel...
(Frits van der Waa)
Gelderlander, december 2003
Menno van Delft laat het klavecimbel tintelen dat het een lust is.
(Maarten-Jan Dongelmans)
Volkskrant, 6 sep 2003
De wonderlijk grillige klaviermuziek van Bachs oudste zoon Wilhelm Friedemann bijvoorbeeld, en dan speciaal in de vertolking van Menno van Delft op dat fluisterzachte, maar supersensitieve barokinstrument, het klavichord. In die unieke, tot ademloosheid dwingende context had zelfs het omslaan van de bladzijden het effect van een aardschok.
(Frits van der Waa)
Haarlems Dagblad, 13 nov. 2000
Op een helder klinkend instrument speelt de virtuoze Van Delft Sweelincks Echo Fantasia in C en Fantasia Chromatica. Speels parelen de karakteristieke Sweelinck-loopjes. Weldadig klinken de harmonieën. Van Delft tilt er het concert mee naar een hoger plan.
(Albert Brüggen)
Luister, juni 1998
(uitvoering 10, opname 8)
Wat een uitvoering! Het Musikalisches Opfer, dat een curieuze conglomeraat van abstractie en toegankelijkheid, wordt door het Schönbrunn Ensemble gespeeld met een weldadige rust en aandacht.
De Volkskrant, 15 november 1994
Menno van Delft is een begenadigd clavecinist. Hij heeft een hoofse, stijlvolle, maar ook licht joyeuze manier van musiceren, alsof hij zich het zelfbewustzijn van de Franse achttiende-eeuwse hofcomponisten wier werk hij speelde - François Couperin, Armand-Louis Couperin en Jean-Philippe Rameau - persoonlijk eigen heeft weten te maken. In zijn spel zit iets van het speelse gemak van het virtuozendom dat hun muziek karakteriseert.
(Michaël Zeeman)
Eindhovens Dagblad, 24 Feb. 1994
Menno van Delft schittert bij La Borea
Klavecinist Menno van Delft wist een ongekende spanning in zijn spel aan te brengen. Zijn spel is dermate overtuigend, dat je als luisteraar mee-ademt met zijn fraseringen, net zoals je tijdens een bloedstollende ski-afdaling als toeschouwer onwillekeurig je spieren spant. Er is eenvoudigweg geen ontkomen aan het spel van Van Delft.
(Angeline Augustus-Kersten)
Haagsche Courant, 5 feb. 1994
Steeds koos Menno van Delft een tempo waarbinnen elke stem tot zijn recht kon komen. Met aandacht en toewijding gaf hij elke variatie vorm en een volkomen eigen karakter.
(Hans Riphagen)
Luister, sept. 1993
Uitvoering 8, Opname 8
...daarna heb ik met volle teugen genoten van het in-muzikaal spel van dit duo en hun opvattingen van het halve dozijn sonates...
Van Delft zorgde voor uitgebreide toelichtingen, die men beslist met aandacht moet lezen.
(C.v.Z.)
Eindhovens Dagblad, 14 januari 1993
Loftrompet voor Zimmermannische Caffee
Uiterst geperfectioneerd samenspel, een door en door muzikale aanpak vol natuurlijke souplesse en een zowel glansvolle als ook sonore klankkleur.
(Angeline Augustus-Kersten)
Nieuwsblad van het Noorden, 22 juni 1992
Bach springlevend bij Van Delft.
...verve, allure, en een onmiskenbaar speelplezier... Als iemand oude klavecimbelmuziek speelt alsof ze nieuwe muziek lijkt, is alles dik in orde.
(Paul Herruer)
De Volkskrant, 8 okt. 1991
Menno van Delft temt het klavier
...jong, doorbrekend talent..
