De Russische pianiste Polina Leschenko (1981), afkomstig uit een muzikaal gezin, begon op zesjarige leeftijd piano te spelen en werd toegelaten tot de klas van hoogbegaafde kinderen aan de Rimsky-Korsakov Academie in het toenmalige Leningrad. Het gezin emigreerde en Polina kon met 11 jaar aan de Koninklijke Muziekacademie in Brussel verder studeren. Tegelijkertijd volgde zij pianolessen aan de Hochschule für Musik in Keulen. Op haar twaalfde kreeg zij de première prix in de klas van Dominique Cornil.
Diverse prijzen voor haar prestaties maakten een verdere studie mogelijk bij Leon Fleisher, Pavel Gililov, Vitali Margoulis en Alexander Rabinovitch.
Met succes nam zij deel aan internationale concoursen:
- In 1995 was zij finaliste bij het International Piano
Competition of Paloma O'Shea in Santander (Spanje);
- Ze ontving een stimuleringsprijs aan de "Escuela
Superior de Musica Reina Sophia" in Madrid.
- In 1997 was zij finaliste aan het Clara Haskil
Concours in Switzerland.
Haar intrede op het podium maakte zij in Rusland toen zij acht was en als negenjarige soleerde zij in het Mozart Pianoconcert KV 467, begeleid door het Symfonisch Orkest van St. Petersburg. Als twaalfjarige heeft zij in de Barbican Hall in Londen Beethoven's Vijfde pianoconcert ten gehore gebracht. Nu, eenentwintig jaar oud, toont Polina Leschenko niet alleen technische virtuositeit en ontwapenende spontaniteit in haar spel, maar ook artistieke diepgang waarop maar weinig jonge talenten kunnen bogen. Zij speelde tot nu toe in Duitsland, België, Nederland, Israël, Denemarken, Spanje, Polen, Finland en Zwitserland, ook in beroemde concertzalen als Victoria Zaal in Genève, de Philhamonie in Warschau, het Palais des Beaux-Arts in Brussel.
Polina Leschenko werd aan festivals in Europa uitgenodigd: Fêtes Musicales de Biarritz, het Chopin Festival in Polen, Villars Festival in Zwitserland en het "Festival International de Piano de la Roque d'Anthéron" in Frankrijk. In juni a.s. zal zij samen met Martha Argerich spelen bij het Festival van Lugano.
Het Takács Kwartet heeft Leschenko gevraagd als gastmusicus voor een kamermuziekprogramma.
"Under Polina Leschenko's hands, Prokofiev's seventh sonata, finally, came treacherously close to a devilish imagination. What's more, as a second encore, Polina Leschenko offered us an effortlessly and brilliantly played Scarlatti sonata, full of whirling scales, swift trills and adventurously fast tone repetitions. She could have been an heir to Horowitz..." (Hannoversche Allgemeine Zeitung)
